{"id":1065,"date":"2020-07-24T14:45:41","date_gmt":"2020-07-24T13:45:41","guid":{"rendered":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/?page_id=1065"},"modified":"2020-07-24T15:59:55","modified_gmt":"2020-07-24T14:59:55","slug":"miejsce-postoju-jedenascie-lat-bez-adama","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/miejsce-postoju-jedenascie-lat-bez-adama\/","title":{"rendered":"Miejsce postoju. Jedena\u015bcie lat bez Adama"},"content":{"rendered":"

Andrzej Drawicz<\/h3>\n

Andrzej Drawicz<\/a> (1932\u20131997) eseista, krytyk literacki, t\u0142umacz literatury rosyjskiej, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca STS, profesor UW na Wydziale Polonistyki, kierownik Zak\u0142adu Literatur Wschodnios\u0142owia\u0144skich w Instytucie Slawistyki PAN. Autor m.in. Zaproszenie do podr\u00f3\u017cy<\/em>, Sp\u00f3r o Rosj\u0119<\/em>, Mistrz i Diabe\u0142. Rzecz o Bu\u0142hakowie<\/em>. W latach 1989\u20131991 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Komitetu ds. Radia i Telewizji.<\/small><\/p><\/blockquote>\n

Prawie dok\u0142adnie jedena\u015bcie lat temu. Wpad\u0142 wieczorem, jak zawsze bez uprzedzenia: regu\u0142y starego kospiratora. Ca\u0142y w troskach o jakie\u015b sprawy nast\u0119pnych dni. Ale w s\u0142owach sk\u0105py: nikt nie powinien wiedze\u0107 wi\u0119cej, ni\u017c by\u0142o potrzeba. Tylko on ogarnia\u0142 ca\u0142o\u015b\u0107. To te\u017c regu\u0142a. Wypi\u0142 herbat\u0119, poskar\u017cy\u0142 si\u0119, wedle zwyczaju: \u201eNie masz poj\u0119cia, co ten Krasnal wyrabia!…\u201d Krasnal to by\u0142 \u00f3wczesny potentat drugiego wydawniczego obiegu, dzi\u015b szef wielkiej firmy. Adam z nim troch\u0119 si\u0119 wadzi\u0142: by\u0142 to taki rodzaj rytua\u0142u. Posiedzia\u0142, powiedzia\u0142 raptem, \u017ce \u017ale si\u0119 czuje: co\u015b z g\u0142ow\u0105… \u201eMo\u017ce ci\u0119 odwie\u017a\u0107, Adasiu?\u201d Energiczne zaprzeczenie: jeszcze czego! Pomaga\u0107 to on, a nie jemu. Pojecha\u0142, a kiedy dojecha\u0142, zaraz poczu\u0142 si\u0119 o wiele gorzej, trafi\u0142 do szpitala i wi\u0119cej nie zd\u0105\u017cy\u0142em go zobaczy\u0107.<\/p>\n

Adam Kersten, znakomity historyk, najlepszy znawca siedemnastego wieku, autor wielu ksi\u0105\u017cek, wyk\u0142adowca z Bo\u017cej \u0142aski, z ogromnym mirem, zw\u0142aszcza na lubelskim UMCS-ie, gdzie o ma\u0142o nie zosta\u0142 rektorem, ale \u00f3wczesna w\u0142adza zdo\u0142a\u0142a to uniemo\u017cliwi\u0107.<\/p>\n

Dopiero gdy zmar\u0142, zorientowa\u0142em si\u0119 z przera\u017ceniem, \u017ce nic z tych jego bogactw duchowych nie zaczerpn\u0105\u0142em. Nie by\u0142o kiedy. Poznali\u015bmy si\u0119 na dobre ledwie trzy lata przedtem, nim odszed\u0142.<\/p>\n

Wielu ludzi z naszego wsp\u00f3lnego otoczenia zna\u0142o go dziesi\u0119cioleciami, ze wszystkimi szczeg\u00f3\u0142ami jego bardzo dramatycznego, polskiego i \u017cydowskiego \u017cyciorysu. Mnie po\u0142\u0105czy\u0142a z nim p\u00f3\u017ana przyja\u017a\u0144 (a te p\u00f3\u017ane s\u0105 rzadkie, wi\u0119c tym cenniejsze) przy robocie.<\/p>\n

\"\"
Jerzy Holzer, Adam Kersten i Andrzej Drawicz na bankiecie w mieszkaniu El\u017cbiety i Paw\u0142a B\u0105kowskich z okazji setnej publikacji NOW-ej, Warszawa, pa\u017adziernik 1980 r.
\u00a9 Tomasz Abramowicz, zbiory O\u015brodka Karta<\/figcaption><\/figure>\n

Adam by\u0142 oddany jej z ca\u0142\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 sobie pasj\u0105 \u2013 bo by\u0142 to pasjonat klasyczny. W niepoj\u0119ty spos\u00f3b godzi\u0142 swoj\u0105 nauk\u0119 \u2013 wraz z ci\u0105g\u0142ymi jazdami do Lublina \u2013 z dzia\u0142aniami w drugim obiegu. Szefowa\u0142 wydawnictwom TKN-u, Towarzystwa Kurs\u00f3w Naukowych. Niewtajemniczonych i najm\u0142odszych trzeba poinformowa\u0107, \u017ce by\u0142a to nieformalna inicjatywa z roku 1977; grupa naukowc\u00f3w, publicyst\u00f3w, ludzi kultury podj\u0119\u0142a upowszechnianie niezale\u017cnej o\u015bwiaty i kultury, w s\u0142owie i w pi\u015bmie. Pismem, czyli naszymi broszurkami zajmowa\u0142 si\u0119 Adam. By\u0142 wysoce szanowany w\u015br\u00f3d wydawc\u00f3w i drukarzy. Obdarzono go przydommkiem Lord Komfort<\/a>, odkry\u0142 bowiem bodaj zalety popularnej w\u00f3wczas na rynku pasty Komfort jako domieszki do farby drukarskiej… Tak przynajmniej dawa\u0142 do zrozumienia i bardzo si\u0119 ze swego tytu\u0142u cieszy\u0142.<\/p>\n

Bodaj, \u017ce by\u0142 urodzonym perfekcjonist\u0105 i musia\u0142 by\u0107 dobry w tym, co robi\u0142. \u017by\u0142 tym zreszt\u0105. Przestrzega\u0142 najpedantyczniej regu\u0142 konspiracji, co prowokowa\u0142o nasze prze\u015bmieszki, ale mia\u0142 oczywi\u015bcie racj\u0119: wpadek by\u0142o w drugim obiegu sporo, a jego firm\u0119 (czy firmy: tworzy\u0142 je i mno\u017cy\u0142) dla zatarcia \u015blad\u00f3w, zmieniaj\u0105c nazwy; nikt w tym si\u0119 ju\u017c pewnie nie wyzna) jednak omija\u0142y. Na wezwanie trzeba si\u0119 by\u0142o szybko zebra\u0107, jecha\u0107 we wskazane miejsce, \u0142adowa\u0107 do samochodu papier, wydruki czy matryce, dok\u0105d\u015b je zawie\u017a\u0107, adres od razu zapomnie\u0107. Czasem co\u015b si\u0119 rwa\u0142o, albo jakie\u015b \u0142\u0105cza nawala\u0142y, albo broszurka by\u0142a prawie nieczytelna. Adam wpada\u0142 w pasj\u0119, zw\u0142aszcza gdy inni TKN-owcy przyjacielsko docinali. Ale interes jednak szed\u0142, sie\u0107 podpunkt\u00f3w dzia\u0142ania (niewykluczone, \u017ce na jakich\u015b melinach le\u017cy co\u015b po dzi\u015b dzie\u0144…). On to wszystko ogarnia\u0142. My\u015bla\u0142 perspektywicznie: latem 1981 powiedzia\u0142, \u017ce dobrze by\u0142oby mie\u0107 matryce do ulotek po rosyjsku do \u017co\u0142nierzy, gdyby wkroczyli… Wi\u0119c zrobili\u015bmy ulotk\u0119. Co jeszcze wymy\u015bli\u0142? Tylko Krysia, jego \u017cona, i dobry B\u00f3g racz\u0105 wiedzie\u0107.<\/p>\n

Nic dziwnego, \u017ce na siedemnsaty wiek nie by\u0142o czasu w naszych rozmowach.<\/p>\n

A przecie\u017c ten despota o w\u0142adczych intonacjach by\u0142 te\u017c najuczynniejszym z ludzi. Jak znajdowa\u0142 czas i na to, nie rozumiem ju\u017c zupe\u0142nie. Ale by\u0142o tak, \u017ce je\u015bli nawali\u0142 mi samoch\u00f3d, rzuca\u0142 wszystko, zjawia\u0142 si\u0119 natychmiast i tak d\u0142ugo grzeba\u0142, a\u017c naprawil. Co tam samoch\u00f3d, kiedy si\u0119 zaj\u0105kn\u0105\u0142em, \u017ce rw\u0105 mi si\u0119 ulubione kasety z Glennem Millerem, natychmiast je zabra\u0142 i \u015bl\u0119cza\u0142 nad nimi do skutku. Pewnie i dlatego, \u017ce lubi\u0142 dawa\u0107 sobie rad\u0119 ze wszystkim. Ale najwyra\u017aniej lubi\u0142 te\u017c, bior\u0105c wiele od innych, dawa\u0107 im siebie \u2013 bardzo hojnie.<\/p>\n

Gubimy pami\u0119\u0107 bliskich. Mam stale przed sob\u0105 na biurku dwie jego fotografie, i co z tego? Gdyby cho\u0107 by\u0142o teraz wydawnictwo jego imienia… Na szcz\u0119\u015bcie, ma powsta\u0107 o nim film dokumentalny; dobre i to.<\/p>\n

Na jednej z tych zreperowanych przez niego kaset wgra\u0142 mi si\u0119 fragment jego domowego dialogu z Krystyn\u0105. Co\u015b lekko mistycznego: muzyka si\u0119 urywa, s\u0142ycha\u0107 jego sciszone, dobitne: \u201eNie wcze\u015bniej!\u201d \u2013 znowu tr\u0105bki, klarnety i saksofony.<\/p>\n

Co mi tym chcia\u0142e\u015b powiedzie\u0107, Adamie?<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u017bycie Nasze Codzienne<\/em>, 15-16.01.1994, s. 12.<\/small><\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Andrzej Drawicz Andrzej Drawicz (1932\u20131997) eseista, krytyk literacki, t\u0142umacz literatury rosyjskiej, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca STS, profesor UW na Wydziale Polonistyki, kierownik Zak\u0142adu…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1065","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1065","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1065"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1065\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1075,"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1065\/revisions\/1075"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fundacja.kerstens.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1065"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}